Literatura

Nie ma co ukrywać, że polska poezja zaczerpnęła bardzo dużo z łacińskiej, zwłaszcza, kiedy renesans powrócił do swoich antycznych korzeni. Poeta, który pisał w dwóch językach powinien uchodzić za niesamowicie wykształconego, ponieważ łacina była zawsze językiem uniwersalnym, bogatym w słownictwo i wybitnym. Przykładem twórcy dwujęzycznego będzie oczywiście Jan Kochanowski, który całe swoje życie pisał teksty po polsku i po łacinie. Oprócz niego był również Szymon Szymonowic, autor Sielanki, który potem wsławił się w pisaniu dramatów łacińskich. Należy także dodać Jana z Wiślicy, człowieka, co napisał Wojny pruskie, o zmaganiach Polaków i Litwinów z zakonem krzyżackim. Litwa jest wysławiana również w utworze Mikołaja Hussowskiego, Pieśń o żubrze. Można więc dostrzec, jak wielkie znaczenie miała łacina na ówczesnych ludzi, jak bardzo przeniknęła do ich języka.